Editorial

editorial@blackout.gr

Θα ενθυμείται, ενδεχομένως, ο φιλοθεάμων αναγνώστης, την αμερικάνικη κινηματογραφική ταινία με πρωταγωνιστή τον Τομ Χανκς. Το σενάριο ξεκινά με την εντολή της φιλεύσπλαχνης πολιτικής ηγεσίας των ΗΠΑ, να εντοπιστεί ο εν λόγω στρατιώτης, που πολεμά στο δυτικό μέτωπο της Ευρώπης κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, και να γυρίσει πάση θυσία στην χαροκαμένη μάνα του, της οποίας αποτελεί πλέον το μοναδικό εν ζωή τέκνο. Ο Τομ και τα παλικάρια του, θα φτάσουν μέχρι την πρώτη γραμμή του πυρρός, προκειμένου να φέρουν εις πέρας την ιδιόρρυθμη αυτή, πλην όμως, ευγενή αποστολή. Η εκδοχή της γλυκανάλατης πατρίδας που σκύβει πάνω από τον καημό μιας μάνας, της οποίας ο γιος κινδυνεύει στο χαράκωμα, ήταν μια βολική, για το σενάριο, έξαρση χολιγουντιανού λυρισμού.

Η απρόσμενη επιτυχία της συνταγής "πόλεμος και ευαισθησία" οδήγησε το καλοκαίρι του 2006 στο σήκουελ της ταινίας. Πρόκειται για μια μίνι σειρά 33 επεισοδίων, την παραγωγή της οποίας ανέλαβε ο ίδιος ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Εχμούντ Ολμέρτ, με το καταξιωμένο επιτελείο του. Για την ρεαλιστικότερη απόδοση των πολεμικών σκηνών, χρησιμοποιήθηκαν πραγματικά πυρά, ενώ το πλήθος των κομπάρσων αντλήθηκε από τις γειτονικές περιοχές του νοτίου Λιβάνου και της Γάζας. Στη νέα εκδοχή, υπάρχουν 3 στρατιώτες που πρέπει να σωθούν, ενισχύοντας έτσι τη βάση του σεναρίου, ενώ η πατρίδα που αναλαμβάνει τη διάσωση τους, δεν έχει το ύφος του καημενούλη Τομ Χανκς με το στραβό χαμόγελο, αλλά μιας ατιμασμένης ύαινας έτοιμης να κατασπαράξει τους απαγωγείς των νεογνών της.

Η υπόθεση βιασμού, που κατήγγειλε δεκαεξάχρονη μαθήτρια, από συνομήλικους της μέσα στο σχολείο μας βρήκε προ του πιεστηρίου. Στην υπόθεση αυτή και στον τρόπο που αντιμετωπίστηκε, συμπυκνώνεται το πλήθος των ιδεών και αντιλήψεων που νοηματοδοτούν την υπόσταση του νεοέλληνα. Μεταξύ ανατολής και δύσης, μεταξύ ενός αυτιστικού συντηρητισμού και μιας εικονικής ελευθεριότητας, γεννιούνται τα προσχήματα αλλά και οι ερμηνείες του καθημερινού βιασμού εκατοντάδων γυναικών, ντόπιων και μεταναστριών.

Η μεγαλόσχημη ηθικιστική ρητορεία που επιβίωσε αιώνων χριστιανικού καθωσπρεπισμού, επέβαλε την φρονημώτις στα εν δήμω αλλά δεν κατάφερε να καταστείλει τις ονειρώξεις στα εν οίκω. Ταρίχευσε τον ερωτισμό με ενοχικά σύνδρομα και τον μετατόπισε από την αυλή της ευχαρίστησης στην άβυσσο της εκτόνωσης. Ο έρωτας έγινε γαμήσι, μια πράξη επιβολής, και ως τέτοια δεν εμπίπτει στην κατηγορία της αμαρτίας. Η πατριαρχία, κράτησε αυτοδίκαια για τον εαυτό της το προνόμιο της επιβολής, ως ο κατεξοχήν θεσμός τήρησης της τάξης σε ενδοοικογενειακό επίπεδο, εξασφαλίζοντας παράλληλα την αποφόρτιση των δικών της ερωτικών απωθημένων.

Η σύγχρονη εποχή βρίσκει τον νεοέλληνα και πάλι πίσω από την κλειδαρότρυπα, με ένα μεγασκόπιο πίσω από αυτή και το τηλεκοντρόλ ανά χείρας. Ο έρωτας διασύρεται καθημερινά από τα UHF και τους διαφημιστές, ενώ το γαμήσι παραμένει η εκδίκηση του ισχυρού. Του αφεντικού στον εργάτη, του άντρα στη γυναίκα, του Έλληνα στη Βουλγάρα. Σε μια κοινωνία που παραληρεί καταναλώνοντας ακόρεστα εικόνες, τα πρόσωπα αναζητούν ταυτότητα που να συνάδει με τα νέα πρότυπα, πλην όμως οι παραδοσιακές σχέσεις εξουσίας διατηρούνται αναλλοίωτες.

Σε αυτήν ακριβώς τη κοινωνία που η ηδονοβλεψία έχει αναχθεί σε εθνικό σπορ, εγείρεται μια τρομακτική καχυποψία. Μήπως το θέμα του βιασμού δεν πήρε τις διαστάσεις δημοσιότητας που πήρε λόγω της σοβαρότητας του και της απέχθειας και της οργής που προκαλεί η ιδέα και μόνο ενός βιασμένου κοριτσιού; Μήπως η κατάλληλη δόση σεξ και βίας ήρθε κι έδεσε τη τηλεοπτική σούπα; Μήπως η περιγραφή και μόνο της ερωτικής περίπτυξης, με συναίνεση ή μη, διεγείρει τις απόκρυφες φαντασιώσεις του μέσου, άντρα, τηλεθεατή;

Με δεδομένη μια διεστραμμένη αντίληψη που μπορεί να εφεύρει και να αποδώσει ευθύνες (αφού προκάλεσε, τά 'θελε και τά 'παθε κ.λ.π.) στο θύμα του βιασμού και τη σημειολογική αντιστοίχιση στο υποσυνείδητο του νεοέλληνα της λέξης "Βουλγάρα" με τη λέξη πουτάνα, η καχυποψία αυτή εντείνεται. Ότι δηλαδή ήταν η γαργαλιστική διάσταση του θέ(ά)ματος που διατήρησε το τηλεοπτικό ενδιαφέρον και όχι η απέχθεια προς την πράξη του βιασμού ή ακόμα καλύτερα κάποια ενοχή για την αναπαραγωγή και εδραίωση των κοινωνικών αντιλήψεων που οδηγούν σε τέτοια φαινόμενα.

Την πρωτοβουλία, επιμέλεια, αλλά και ευθύνη για το έντυπο που κρατάτε στα χέρια σας, την έχουμε συλλογικά σαν Συντακτική Ομάδα. Σημείο αναφοράς, είναι η ανάγκη προβολής μιας διαφορετικής από την κυρίαρχη, προσέγγισης-άποψης πάνω σε ζητήματα που είτε απασχολούν την επικαιρότητα, είτε απλά άπτονται της καθημερινότητάς μας. Το στοίχημα είναι η διάχυση ενός αντιεξουσιαστικού λόγου στο σώμα της κοινωνίας, κομμάτι της οποίας είμαστε κι εμείς, πέρα από τα στεγανά του πολιτικού μας χώρου. Δεν είμαστε πρεσβευτές ΤΗΣ άποψης κι ούτε επιθυμούμε να γίνουμε. Μας ενδιαφέρει μέσα από τη συλλογική αυτή κίνηση να αναδειχθούν πέρα από τα ζητήματα καθαυτά και προσωπικές δυναμικότητες, γι’ αυτό κι επιμένουμε στη συνεισφορά κειμένων προς δημοσίευση από τρίτους.

Σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε να γίνουμε δημοσιογράφοι ή αναμεταδότες των κοινωνικών κινημάτων. Συμμετέχουμε σαν άτομα στον αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας και αυτό είναι που μας διαχωρίζει από τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης, που στόχος τους είναι η παραπληροφόρηση και ο έλεγχος της κοινής γνώμης - κοινώς η αποβλάκωση και η εξαπάτηση. Επιπλέον, δεν μας ενδιαφέρει να καταξιωθούμε σαν συγγραφείς, θεωρητικοί του κινήματος ή γραφειοκράτες της αμφισβήτησης. Αντιθέτως, η έκδοση αυτή θέλει να προκρίνει το αδιαχώριστο της καθημερινής ριζοσπαστικής πρακτικής και δράσης με το λόγο και την απεύθυνση που θέλει να έχει αυτή προς την κοινωνία.

Καθότι δεν αναγνωρίζουμε τους εαυτούς μας έξω από την αναπαραγωγή του συστήματος, όντας και εμείς κομμάτι αυτής της κοινωνίας, ο λόγος μας δε μπορεί παρά να πηγάζει και από τις δικές μας αντιφάσεις και προβληματισμούς, τις αντιφάσεις που η ίδια η κοινωνία έρχεται να αντιμετωπίσει ώστε κάποια στιγμή να τις ξεπεράσει και να κινηθεί προς μια ανατρεπτική κατεύθυνση. Μέσα στον βούρκο των διερρηγμένων κοινωνικών σχέσεων αυτό που έχουμε να αναδείξουμε είναι οι στιγμές αντίστασης και ξεπεράσματος της απάθειας, του βολέματος και της συναίνεσης. Στιγμές που μόνο εμείς σαν υποκείμενα μπορούμε να δημιουργήσουμε, χωρίς διαμεσολαβητές, χωρίς καθοδηγητές, χωρίς αρχηγούς και κόμματα.

Θεωρούμε αυτονόητο πως ένα τέτοιο εγχείρημα κινείται όχι μόνο έξω αλλά και ενάντια σε κάθε μορφή πνευματικών δικαιωμάτων. Επομένως η αναπαραγωγή μέρους ή ολόκληρου κειμένου είναι ελεύθερη και επιθυμητή με την προϋπόθεση ότι αυτή δε θα χρησιμοποιηθεί από καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης.

Στην παρούσα, έντυπη μορφή, το Black Out εκδίδεται στη Θεσσαλονίκη σε 2.000 αντίτυπα και διανέμεται στους δρόμους της πόλης (στάσεις, λεωφορεία, πλατείες, κτλ) και στις καταλήψεις Φάμπρικα Υφανέτ, Terra Incognita και αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στην ιατρική. Μην σας κάνει εντύπωση εάν κατά «παράδοξο» τρόπο συναντήσετε το έντυπο αυτό σε κάποιο βιβλιοπωλείο, δισκάδικο, ή σε τραπεζάκι στην είσοδο καφετέριας, μαζί με άλλα, αδιάφορα ιλουστρασιόν flyerάκια. Το πιθανότερο είναι ότι εμείς το αφήσαμε εκεί! Ένας περιορισμένος αριθμός αντιτύπων ταξιδεύει σε άλλες πόλεις και συναντά συντρόφους/ισσες και φίλους/ες σε αυτοδιαχειριζόμενα στέκια και καταλήψεις. Εάν κάποιες πόλεις επιθυμούν να λαμβάνουν ένα σταθερό αριθμό αντιτύπων κάθε τεύχους, θα τους συμβουλεύαμε να μας ενημερώσουν με ένα e-mail και σίγουρα θα χαρούμε από την πρόταση τους. Το οικονομικό βάρος του τυπογραφείου το επωμιζόμαστε μόνοι μας, με την πολύτιμη -υλική- συμπαράσταση φίλων, τους/τις οποίους/ες κι ευχαριστούμε πάντα, ανεξάρτητα από το αν το γράφουμε ή όχι.

Τις όποιες απορίες – προτάσεις – κείμενα - σχόλια έχετε μπορείτε να τις στέλνετε στην ηλεκτρονική θυρίδα editorial@blackout.gr ή να απευθύνεστε στη συντακτική ομάδα που συναντιέται, συνήθως μεσοβδόμαδα, στον χώρο της κατάληψης φάμπρικα Υφανέτ (Ομήρου και Περδίκα, Τούμπα).

episfaleia
#4 Επισφάλεια;
(σε PDF)

Sergio
#3 Μια νύχτα με τον Sergio στη Ρώμη
(σε PDF)

Feminismos
#2 Ο εργατίστικος φεμινισμός στην Ιταλία του '70
(σε PDF)

Energeia
#1 Κατανονωντας το ενεργειακό ζήτημα
(σε PDF)

Metanstasteush
#3 Η μετανάστευση και οι αγώνες της
(σε PDF)

Metanstasteush
#2 Από τον ιταλικό Εργατισμό (Operaismo) στον «Αυτόνομο Μαρξισμό»
(σε PDF)

Metanstasteush
#1 Τα θέλουμε όλα!
(σε PDF)

Η συνέλευση της συντακτικής ομάδας του Black Out συναντιέται κάθε τετάρτη στην κατάληψη φάμπρικα Υφανέτ Ομήρου & Περδίκα (Κάτω Τούμπα) Θεσσαλονίκη